Door Bestuur HSV Botlek om 09:58 op 20-3-2010, in rubriek De Pen, bekeken 246 keer
Verhaal van Ingrid,
Mijn vier kinderen hebben nu de leeftijd dat ze mij niet meer altijd nodig hebben en zo gebeurde het dat ik erg fanetiek werd en met een examen in het vooruitzicht ik best eens mee kon doen met Tax voor zijn ipo 1 dat was 8-11-2009.
Dus keihard trainen soms met een lach en het idee oke dat doe ik wel even maar ook met een traan en het gevoel dat gaat mij nooit lukken!
Het was namelijk zo dat op het moment dat ik bij HSV botlek kwam ik van tevoren al zei met Tax ga ik niet trainen hoor alleen met mijn teefje want voor Tax ben ik eigenlijk een beetje bang dat gaat hem niet worden.
Nou wil het geval dat Tax erg veel karakter van zijn vader heeft en zijn vader Cello vd Ybajo hoeve van Joyce is en zodoende wist ze voor een hoop dingen een oplossing en groeide er een giga band tussen Tax en mij.
Dus op 8-11-2009 was het ineens zover pfff wat zat ik slecht in me vel ..........
Op naar de speurvelden en daar ging ik dan, netjes mezelf voorstellen en een spoor lopen en op het moment dat ik een fluit hoorde hup de hoek om niet eerst even kijken nee ik hoorde wat dus hup zo ook met de voorwerpen.
Tax uit de auto en toen voelde hij iets aan mij wat hij niet leuk vond en ik was hem kwijt, het gevoel waar ik zo hard voor gewerkt had was weg....
Maar oke bibberend kwam ik bij de keurmeester de Heer F. Matekovic en Bas Verschoor mijn trainer.
Zoek en daar ging Tax pff wat ging hij snel zo had ik het niet geoefend, maar bij het eerste voorwerp ging hij af niet zoals hij altijd doet nee hij draaide totaal om, en weer zoek, oke het spoor was uitgelopen en ik had 85 punten over wat was ik blij zeg.
Op naar de club en nee ik wilde niks eten ik wilde eigenlijk gewoon naar huis ik was totaal mezelf niet.
Het volgende onderdeel ik haalde Tax uit de auto en wat had ik nou voor een hond hij wilde helemaal niks met mij temaken hebben ik kon wel huilen en terwijl ik naar het veld liep kwam ik Joyce tegen, zet hem op je kan het zei ze en mijn antwoord was nou ik geloof dat ik niet mee doe ..............
De reactie van Joyce daarop was van dien aard dat ik gauw het veld opliep. Ik kreeg haast geen lucht en ik maar tellen 50 pas, en 10 pas en zit en de rest maar toen dat voorbij was kwam het ergste dat blok wat ik gewoon niet gegooit krijg en nee ook nu lukte het niet goed maar met 78 punten was ik zeker heel tevreden, nu nog manwerk en dat is de grote hobby van Tax dus dit moest goed gaan, nee dus ik stuur Tax weg en hij draait om en gaat gelijk naar de pakwerker, zonde want dit had echt niet nodig geweest als ik heb gestuurd had met de arm waar ik hem altijd mee stuur toch 91 punten en GESLAAGD!!
Ja dan heb je ipo 1 en kan je meedoen aan wedstrijden ha ha nou ik niet hoor dacht ik...........................
De regio 4 wedstrijd kwam in beeld en Bas en Yvonne, Joyce en Raymond hadden zoiets van ing het is echt heel leuk om mee te doen voor Tax op eigen veld
Bas zou ook mee doen op zijn ipo 1 dus..............
Nou dat werd trainen, trainen, trainen en soms weer met het gevoel van dat gaat goed komen maar ook zeker als ik met dat blok stond van dit komt nooit goed.
Toen de week voor de wedstrijd kwamen er allemaal deelnemers intrainen en ik werd echt niet goed van de stress, ik dacht ik ga echt niet mee doen ..........
Dan word er met je gepraat door de familie Verschoor en nog een extra training en toen wist ik zeker kom op ing je gaat ervoor!!!!
13 Maart op naar de speurvelden en ik voelde me goed en had er ook een goed gevoel bij Bas en ik waren de enigste met ipo 1 dus het was voor ons net zoiets als de training. Het spoor liep ik uit zoals het hoorde en niet als een kip zonder kop natuurlijk was het best eng want er staan mensen die op iedere wedstrijd al gestaan hebben en daar liep ik dan zonder ervaring, maar toen ik Tax gehaald had en mezelf keurig voorstelde ging het best goed niet perfect maar het veld af komen met 87 punten tja dan mag je zeker blij zijn Bas deed het ook goed dus dit hadden we maar mooi in ons zak.
Toen moest de rest nog en kon ik kijken hoe deze mannen en vrouwen het deden en het ging niet bij iedereen goed bij vijf ging het zelfs helemaal fout .
Op zo dag hoor je dingen je ziet dingen en overal leer je iets van, Joyce had ook een perfect spoor gelopen dus we konden alledrie met een goed gevoel de dag afsluiten.
14 Maart ik word wakker en denk gelijk aan het gooien met het blok pfffff kom op ing een bakkie koffie nog even het programma door lezen en ik ga er gewoon voor kom op zeg zoveel energie dat de fam Verschoor in ons gestoken heeft je moet het gewoon goed doen ja zo zat ik mezelf toe te spreken.
Op de club aangekomen liep iedereen hard tewerken en ik nee ik liep dus weer rond als die kip zonder kop .............
Gelukkig waren Bas en ik als eerste en ik zou eerst lopen en daar ging ik en ik voelde me goed en ik had Tax gewoon lekker bij me, tot ik het blok ging pakken wat er toen gebeurde met mij alles maar dan ook alles ging totaal mis ...................
Dan moet je nog vooruitsturen terwijl de tranen al branden maar hij ging en hij ging af daar was mijn ontlading en ik deed iets met mijn armen terwijl ik vanbinnen hard yess zei en ja hoor daar kwam Tax, zonde zonde zonde.
Maar na een bakkie koffie en tranen moest ik alweer voor manwerk en ik vond mezelf weer helemaal terug en dacht kijk maar goed iedereen want bijten dat kan die en als je dan met 95 punten het veld afga dan zit daar echt dat rot gevoel nog wel dat je het appel gewoon verziekt heb maar de lach is er dan zeker ook en dat mag met deze punten.
Ook nu kon ik de rest vd dag alles mee maken want ik ben in de groep gaan staan en dan maak je alles eerste rang mee, Bas en Joyce zijn beiden met mooie punten deze dagen door gekomen en ik moet nog veel leren maar ik heb al veel geleerd ook want het plezier in mijn hond en in de sport stond deze dagen boven aan, verder heb ik veel mensen leren kennen en ook met veel mensen gepraat ik heb drie keurmeesters leren kennen en ik heb het gevoel over gehouden aan deze dagen dat ik er voor ga dat ik mee wil draaien in de wedstrijd sport en dat ik nu weer gewoon keihard aan het trainen ben en bij deze ook mijn dank aan Bas, Yvonne, Joyce en Raymond voor hun geduld met mij en zeker ook voor alle leden van HSV botlek voor hun lieve woorden en ook voor de mensen waar ik mee gesproken heb op deze dagen thanks ik heb veel van jullie geleerd op wat voor manier dan ook en natuurlijk ook mijn dank voor mijn gezin want veel thuis was ik niet en als ik er was had ik het over de training.
THANKS
www.vdzwartevliet.mijnkennel.nl

Reageer op dit avontuur
Wil je een link maken begin dan met http://